Ada satu lagi kisah penakut aku. Mase kecik-kecik dulu semua 7 adik beradik aku penakut belaka. Disebabkan jarak umur kami tak jauh beza.. so perangai pun sama. Satu malam kami semua tengok TV sementara mak, bapak dan adik bongsu aku kat tingkat bawah. TV main citer drama tapi kami tak tengok pun, masing-masing main permainan sendiri.

Tah cemane abang aku terpandang TV dan menjerit. Kami yang lain tak tau pape terus meluru keluar pintu turun tangga yang sempit tu beramai-ramai. Aku paling depan la. Lari turun tangga tak toleh kiri kanan dah. Aku rase tak jejak bumi dah. Maklumla mase tu aku darjah 4, pelari sekolah. Sah-sah aku sampai dulu. Yang paling belakang aku tatau sape. Kalau kene kejar rimau mungkin dah ade yg ilang kaki. Yang penting aku selamat. Sekarang ni kalau nak berlari mungkin aku biar hantu tu potong aku dulu.

Adik pompuan bongsu aku yang manja masa kecik-kecik nangis sebab die paling belakang. Bapak aku marah, tanyer ape berlaku. Kaki dah ketaq gile lari tak pijak tanah. Bapak aku naik kot-kot ade siling roboh. Rupenyer abang aku nampak dalam drama kat TV tu pompuan tengah meracau, pastu ade bayang-bayang muke orang. Ceh.. ingatkan hantu betul. Pastu beramai-ramai naik atas balik. Nak naik sorang takut. Ceh..